10.4.13

Στο Γιάννη που δεν γνώρισα...

...κι "ακούστηκε" ο πόνος υπόκωφα
έρποντας θαρρείς από τα έγκατα της γης
λυγαν τα δέντρα
κρύβεται ο ήλιος
γονατίζει το εντός του κάθε ενός
ακόμα κι αυτός ο μισητός λουφάζει
...............................
ο πόνος της μάνας που χάνει το παιδί της
δεν έχει απέναντι...
δεν υπάρχει συγκρίσιμο απέναντι
........................................
ένας πόνος βουβός απλώνεται παντού
ποτίζει τους τοίχους του Νοσοκομείου
περνα από τις χαραμάδες...
κι ο άνεμος ξεσηκώνεται...
...............................
ποσο έχει ο μήνας;
ρωτά η Mάνα ...
.................................
ένα μανιασμένος αέρας και μια σκοτοδίνη απλώνεται
ούτε πως είναι Απρίλης...10 του Απρίλη...
..........................................
καταγράφτηκε πια στο μέσα της Μάνας
πως ο Απρίλης είναι μηνας σκοτεινός!
...........................................

οι γνωριμίες που γίνονται μέσα στα Νοσοκομεία
είναι εκτος χρόνου ...γιατί ο χρόνος εκεί μέσα μετρα αλλιώς...
έχω αρκετές τέτοιες να μετρήσω στην πορεία της ζωής μου...
πολλές από αυτές κράτησαν μέχρι τα τώρα
και άλλες καινούργιες προσθέτονται...
Το Γιάννη δεν τον γνώρισα...γνώρισα όλους τους άλλους και τους αγάπησα...
μια οικογένεια πολύ δεμένη
Η Μάνα μαζί μας στο ίδιο δωμάτιο και ο Γιάννης πάλευε  στον αποκάτω όροφο...




39 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. ποσα να χωρέσει κι αυτό το Αχ Μαίρη μου πόσα;

      Διαγραφή
  2. την αγάπη μου......πάντα...να σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και σεις πάντα καλά φιλε μου την αγάπη μου στη Δώρα!

      Διαγραφή
  3. Συγκινήθηκα. Την καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μα είναι να μη συγκινηθείς;
      Καλημέρα Evie μου καλή βδομάδα

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. καλή βδομάδα Μάστορα να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  5. Με συγκίνησες πολύ...
    να είσαι καλά!
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου βλέπω καθημερινά αυτή τη γυναικα και υποκλίνομαι!
      Μια καλή βδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  6. Πολύ ανθρώπινο. Να είσαι καλά και εύχομαι οιύτε να βιώνεις πόνο ούτε να τον συναντάς επειδή δεν θα υπάρχει πόνος. Ουτοπία, το ξέρω, αλλά όσο γίνεται τουλαχιστον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν θα υπάρχει πόνος...
      αυτά στην άλλη ζωή φιλε Gip!!!!!!!!
      Καλή βδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  7. ....Πόση ακόμα ευαισθησία θα ανακαλύψω σε σένα;;; Πόση... Ευχές για ότι καλύτερο στα μέτωπα που αντιμετωπίζεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σπύρο μου ποιος δεν θα στεκόταν με ευαισθησία μπροστά σ αυτή την Μάνα!
      Ευχαριστώ σε για τις ευχές...

      Διαγραφή
  8. ΕΙΜΑΙ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΕΧΩ ΓΙΟ ΓΙΑΝΝΗ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ'''ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΩ'''ΜΙΝΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μέσα πω την καρδια μου τα καλύτερα εύχομαι για το λεβέντη σου...γερος δυνατός σαν τα ψηλά βουνά και γρήγορα στο σπίτι!

      Διαγραφή
    2. Μίνα εύχομαι πως όλα είναι καλά...
      θα χαρούμε να μάθουμε νέα σας...
      καλή βδομάδα να έχετε!

      Διαγραφή
  9. δεν υπαρχει χρονος στους γκρι τοίχους των νοσοκομείων, ειναι παντα γκρι, παντα θα ναι..
    υπαρχει μονο πόνος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. υπάρχει η ζωή αγαπημένε μου και ευτυχώς δεν είναι μονο πόνος! φιλώ σε!

      Διαγραφή
  10. α πα πα...
    τι πόνο και αυτή η μάνα...

    εσύ τι έκανες στο νοσοκομείο;
    είσαι καλά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όσο καλά μπορώ να είμαι εκεί μέσα!!!!!
      Η αδελφή μου δυστυχώς αυτή τη φορα!
      καλή βδομάδα Ρία μου!

      Διαγραφή
  11. Αχ Ελενα μου...
    Τι να πω....
    Τα έχω ζήσει πολύ τα νοσοκομεία...
    Κουράγιο γλυκιά μου:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να είσαι καλά γλυκιά μου serenata
      καλή βδομάδα σου εύχομαι
      φιλια!!!!!

      Διαγραφή
  12. Aχ να μην δίνει ο Θεός σε γονιό τέτοια πίκρα. Δεν παλεύεται ετούτη η απώλεια...

    Καλή δύναμη καλή μου φίλη. Σε σκεπτόμουν αυτές τις ημέρες, με ετούτα τα λόγια μου έδωσες στίγμα..
    Σας φιλώ με αγάπη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ναι margo μου δεν παλεύετε...καθημερινά κάνει αγώνα μεγάλο αυτή η γυναικα!!!!

      ήταν που και μεις σας σκεφτόμασταν...έχουμε και τα σχέδια έτοιμα μα μας πρόλαβαν τα γεγονότα!
      με την πρώτη ευκαιρία θα τα στείλω!
      φιλια αγαπημένη μου και μια μεγάλη αγκαλιά να χωρά και τους τέσσερις σας...

      Διαγραφή
  13. Δεν πρόλαβε κανείς να πάει σε αυτό το νοσοκομείο η απόσταση απο την πρωτεύουσα βλέπεις....
    Μια άλλη μάνα θρηνεί για τον 27 χρόνο γιο της σημερα, η σκέψη μου είναι κοντά της μα δεν θα αλλάξει τίποτα....
    Δεν εχω να πω τίποτα, να μην βιώσει άλλη μάνα αυτό το πόνο,αυτόν που δεν ξέρω και που δεν θέλω να μάθει ούτε ο μεγαλύτερος εχθρός μου...
    Ελενα μου την αγάπη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σε καταλαβαίνω και σε νιώθω απόλυτα Φούλη μου...ναι...κανεις να μην περάσει αυτό τον πόνο...κανεις...
      καλή βδομάδα γαταρα μου ένα φιλί στην ομορφιά σου...μεγάλωσε και σου μοιάζει μου φαίνεται!

      Διαγραφή
  14. Αχ, βρε Έλενα, αυτό δεν αντέχεται.... Αλλά το νοσοκομείο σαν να σε προετοιμάζει.... Ενώ σήμερα μια άλλη μάνα κηδεύει το παιδί της που δεν στα 18 του δεν άντεξε ν' αντέξει να χάσει τον έρωτα του.... Φαντάζεσαι... για τον έρωτα.... ούτε αρρώστια, ούτε ατύχημα....
    Καμιά μάνα δεν αντέχει τέτοιους πόνους.......ανείπωτους, αβάσταχτους.....
    Υγεία εύχομαι τουλάχιστον σ' αυτούς που μένουν πίσω...
    Σε σένα φιλιά και την αγάπη μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. στα 18 marimar μου ποσο δύσκολο είναι να χειριστής τον πόνο και την απογοήτευση...τι κρίμα...για τον ερωτα να χάσει τα νιάτα του! Αυτό ακόμα δυσκολότερο για την Μάνα...
      marimar μου αγαπημένη καλή βδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  15. Ας αναπαυθεί η ψυχή του κι ας δίνει ο Θεός κουράγιο στη ΜΑΝΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαίρη μου καλή όντως μονο ο Θεός μπορεί να βοηθήσει εδώ! Ο Γιάννης πάλεψε πολύ...
      Να είσαι καλά και να μου χαιρετίσεις τον γλάρο σου!!!!!

      Διαγραφή
  16. Σ' ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας.
    Να δίνει ο Θεός κουράγιο στη μάνα και σ' όλες τις μάνες που έχουν σταυρό στην πλάτη.
    Κι εμείς να μην ξεχνάμε να εκτιμάμε όλα όσα αφελώς, θεωρούμε δεδομένα...
    Τα φιλιά μου Ελενάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου...αυτό ακριβώς...να μην ξεχνάμε να εκτιμάμε όλα όσα αφελώς, θεωρούμε δεδομένα...αυτό το δεδομένο πολλές φορες μας έχει στερήσει πολλά...ΤΙΠΟΤΑ ΜΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!
      Καλή σου μέρα και μια όμορφη εβδομάδα να έχεις!

      Διαγραφή
  17. Αγαπημένη μου Έλενα
    Ποια μάνα, ποιος άνθρωπος δεν θα συγκλονιζόταν με την αφήγηση σου;
    Είθε να αναπαύονται εν ειρήνη οι νεκροί και ο Θεός να χαρίζει δύναμη και κουράγιο στους ζωντανούς, ιδίως σε γονείς.
    Πιστεύω και εύχομαι η παρουσία σου στο νοσοκομείο να είναι προσωρινή και γρήγορα να γίνει ανάμνηση.
    Στην μανούλα Μίνα, εύχομαι να γίνει γρήγορα καλά ο Γιάννης της.
    Σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά και πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. magda μου συγκλονιστικό είναι ότι έζησα και μοιράστηκα με αυτούς τους ανθρώπους... μ αυτή την Μάνα ... σε ένα δωμάτιο όλη μέρα μαζί...και ακόμα είμαστε μαζί...είπαμε και μοιραστήκαμε πολλά...αλλα αυτός ο πόνος δεν παλεύετε...
      Για την αδελφή μου είμαι εδώ...
      Για τις ευχές και την αγάπη σου ευχαριστώ σε
      Να είσαι καλά να μας ταξιδεύεις στις ομορφιές του κόσμου!

      μακάρι η Μίνα να μας διαβάσει και να έχει καλά νέα να μας πει...την σκέφτομαι πολύ...

      Διαγραφή
  18. Τι μπορεί να ποεί κανείς σε τοσο πονο...ενα σου λεω Ελενα μου.. αδελφη του ανρτα μου εχασε 2 γιούς και εγγονι... τιποτα αλλο .. ματια μου..οσο και να περναει ο καιρός ο πονος ίδιος. ειναι.. εμεις οι απ εξω μονο γαληνευουμε.. και η ζωή συνεχίζεται.. η ατιμη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. το ξέρω Ρούλα μου...δυστυχώς το έχω ζήσει...όταν σκοτώθηκε η κουνιάδα μου 24 χρονών...μας έχει διαλύσει τότε όλους...εμενα προσωπικά μου πήρε χρονια να συνέλθω γιατί ήμασταν κολλητές η πεθερά μου όμως μέχρι που πέθανε δεν ξαναχαμογελασε...
    αλλα είναι έτσι πως το λες...η ζωή συνεχίζεται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ΠΟΛΥ ΛΥΠΗΤΕΡΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΕΛΕΝΑ ΜΟΥ!!!
    ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ, ΚΑΝΕΙ ΚΥΚΛΟΥΣ!!!!
    ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΟΥΣΑΜΕ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!!
    ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑΝΟΥΛΑ, ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΟΝΙΟ!
    ΕΥΧΟΜΑΙ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΣΟΥ!!!!!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ωραιο το blog σου!!!
    Καλως σε βρηκα..!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή