ακούστε αυτή τη μουσική...
αφεθείτε...ταξιδέψτε μαζί της...
βρείτε ένα χέρι αγαπημένο να κρατήσετε
κλείστε τα μάτια ...ανοίξτε τα φτερά σας...
και πάτε όπου θέλετε...όπου αγαπάτε...
πάτε να συναντήσετε τα όνειρα σας...
σας το εύχομαι μέσα απ τη καρδιά μου...
θα λείψω για...όσο.... δεν ξέρω ακριβώς...
εσείς όμως συνεχίστε να πετάτε...
κάποτε το όνειρο σας θα το συναντήσετε...
σας φιλώ...

Μάνα ευλογημένη

στις τρεις Μανούλες της ζωής μου...

Κινείται αθόρυβα,γοργά και με χάρι,μες στους θορύβους.
Κάποτε κάποτε σπάζει τη σιωπή,
αλλά πάντα μοιάζει τυλιγμένη στη σιωπή.
Είναι σ αυτό τον κόσμο,
αλλά φαίνεται ν ανήκει ολόκληρη στο κόσμο τις χάριτος.
Η μορφή της φωτίζεται απαλά απ το αόρατο φως,
αλλά γίνετε φωτεινή για όσους την κοιτάζουν.
Με χέρι δυνατό και ελαφρό
αγγίζει και τακτοποιεί ότι εμείς αγγίζουμε.
Βλέπει ότι εμείς βλέπουμε.
Ακούει ότι εμείς ακούμε.
Κι όμως αυτή δεν μειώνεται σε τίποτε.
Δένει τις πληγές.Υπηρέτη στο τραπέζι.
Οι κινήσεις της είναι σωστές και ακριβείς.
Στέκεται όρθια
ανάμεσα σε κείνους που κάθονται.
Στέκεται ακόμη όρθια
ανάμεσα σε κείνους ή σε κείνες που ξαπλώνουν.
Η καρδιά της αγρυπνεί τη νύχτα για κείνους που κοιμούνται.
Αυτή αγρυπνεί και συγχρόνως ξυπνάει.
Ξυπνάει την Αγάπη σε κείνους που είναι χωρίς αγάπη.
Μεταδίδει την Αγάπη σε κείνους που το χέρι της ή το βλέμμα της αγγίζει.
Τείνει αδιάκοπα στην Πηγή.
Με αφάνταστη προσοχή δίνετε ολοένα.
(Λεβ Zιλλέ)

ΥΓ
να το αφιερώσω και στη Φλώρα
που σήμερα για πρώτη φορά θα γιορτάσει σαν Μανούλα
και στην άλλη...
τη ΜΑΝΑ... στης γιαγιάς Αντιγόνης την ανάρτηση...
γιατί τέτοιες Μανάδες αξίζουν όσο τίποτα στο κόσμο...