γιαγιά μου αγαπημένη...βράχε μου...
μια γιαγιά...καμία σχέση με τις άλλες!ΧΑ!
ούτε μαντίλα μαύρη ούτε καν χρώματα σκούρα...
με τα κραγιόνια της...τα νυχάκια περιποιημένα
τα μαλάκια τις βαμμένα ...
πρόσφυγας του 22...από την Ταρσό
περασμένη από τα λιμάνια του "συνωστισμού"
οικογενειακά "κειμήλια" κριμένα στο μπαούλο
απαγορευμένα για τα χέρια μας...
μην τυχών και χαλάσουν...
να μείνουν από γενιά σε γενιά
να μην ξεχάσουμε...
μη φανταστείτε τίποτα πορσελάνες και χρυσά
κάτι ζώνες υφασμάτινες ραμμένες απ τα χέρια τους
με λουριά μακριά να τυλίγουν το κορμί και θήκες
να κρυφτούν οι λίρες...το εισιτήριο της νέα ζωής
αν τα κατάφερναν να περάσουν...
τα κατάφεραν...κι ας πέρασαν...τι δεν πέρασαν...
φτώχεια καταραμένη...
Η κυρα Λένη η πρόσφυγας
ήταν 15 χρονών όταν ήρθε...
82 όταν έφυγε...
όσα χρόνια και αν έζησε στη Κύπρο
δεν κατάφερε να ξεφορτωθεί
αυτή την αλλιώτικη προφορά
σε χαρές και λύπες
κάτι σπαραξιαδικοι αμανέδες
που θαρρείς να σου ξεσκίσουν τη ψυχή
σαν φόρος για ότι χάθηκε...
ποταμοί τα δάκρυα...
που δεν κατάφεραν ποτέ να στερέψουν
γιατί δεν πρόλαβαν να ξεχάσουν...
πως να ξεχάσουν...
η καταστροφή και η προσφυγιά
λες και τους ακολουθεί
52 χρόνια μετά η Ιστορία
επαναλαμβάνεται...
δεύτερη φορά πρόσφυγας
άστα να πάνε γιαγιά...τι να πρώτοκλάψεις
το μπαούλο με τις ζώνες...πάει...χάθηκε
γλίτωσε από εκεί μα σου το πήρανε εδώ
η προσφυγιά γράφτηκε στο DNA πια...
δεν έχει ανάγκη από ενθυμήματα...
..................................
Αχ! γιαγιά μου βράχε μου...
σήμερα πολύ μου έλειψες
και σου φώναξα...
εγώ η Ελένη...
η πραγματική σου Ελένη
....................................
πόσο μοναδική με έκανες να νιώθω
όταν το έλεγες αυτό...όχι μυστικά
σε όλους το έλεγες...πραγματική
Ελένη αυτή είναι...από τις τρεις Ελένες..
ποιος ξέρει γιατί...
και πως τα έφερε η τύχη γιαγιά
αυτήν σου την εγγόνα
την ακολούθησε ο Τίτλος...πρόσφυγας!
ΥΓ
έκλεψα τον τίτλο από τον ΕΥΡΥΤΑΝΑ ΙΧΝΗΛΑΤΗ που έγραψε ένα υπέροχο κείμενο (πάτε να το διαβάσετε...το ξέρετε πως δεν ξέρω να βάζω ling)
